
Ponad dziesięć lat obecności goodkid.pl w sieci przyniosło multum znakomitych płyt. Które z nich były w tym czasie dla mnie najważniejsze?
Czytaj dalej „11 płyt na 11-lecie bloga”
Ponad dziesięć lat obecności goodkid.pl w sieci przyniosło multum znakomitych płyt. Które z nich były w tym czasie dla mnie najważniejsze?
Czytaj dalej „11 płyt na 11-lecie bloga”
Trzeba wiedzieć z kim się trzymać, żeby dostać takie podkłady. I po latach bronią się znakomicie. A jak z rapem?
Czytaj dalej „W.E.N.A. „Wyższe dobro””
Nie ma rapu bez follow-upów, więc duet robi tribute dla starej i nowej szkoły na ciepłym, organicznym podkładzie.
Czytaj dalej „Spajku/Dziunek „Po pierwsze Preemo””
Co jak co, ale najlepsze polskie mixy pochodzą z grodu Kraka.
Czytaj dalej „Plash „A Tribute Called Plash””
Kolejny śmiałek zapowiada koniec kariery. Płakał nie będę, ale doceniam progres.
Ta, jasne. Nie każdy jest Jayem, ale nie każdy to też Logic, którego dyskografia to trochę taki rollercoaster – od paździerzy przez solidne nagrania ze znakomitymi beatami idealnie trafiającymi w moje gusta. Raz na jakiś czas zdarzało mu się mnie czymś zachwycić, ale ogólnie nie jest nam po drodze, więc do No Pressure podchodziłem bez pressure i jakichkolwiek oczekiwań.
Czytaj dalej „Logic „No Pressure””
DJ Filthy Rich zaprezentował jeden z najbardziej intrygujących (i udanych!) mixów tego roku.
Wczoraj Q-Tip obchodził 50 urodziny. The Abstract poinformował, że w drodze są jego trzy albumy – AlGoRhythms, RIOTDIARIES i zapowiadany od lat The Last Zulu. Pożyjemy, zobaczymy, ja natomiast zacząłem zastanawiać się, czy bardziej doceniam go jako rapera czy producenta. Wrzuciłem na Facebooka taki oto wpis:
Czytaj dalej „„Return Of The Abstract”, czyli Q-Tip i Pete Rock razem”
Pete Rock i CL Smooth na celowniku Wax Poetics, WhoSampled i Chrisa Reada.
Co tu dużo gadać – The Main Ingredient wielką płytą jest. Pete Rock i CL Smooth w swojej najwyższej formie, chociaż w przypadku tego drugiego jeszcze zastanawiałbym się nad albumem z Dedą, InI i pierwszym Soul Survivor, ale dziś nie o tym.
Czytaj dalej „Rocznicowy mixtape „The Main Ingredient””
Kobiecy rap ma się dobrze, czyli Ryfa Ri in the muthafuckin’ place to be.
W Stanach kobiecy rap przeżywa chyba swój najlepszy okres. Liczba płyt, które są nie tylko warte uwagi, ale i wnoszą coś do całego gatunku, to nie tylko nagrania fenomenalnej Noname, ale i wiele innych, o których wypadałoby napisać osobny tekst. O tym jednak kiedy indziej.
Czytaj dalej „Ryfa Ri „47UNK””
Ace Records udowadnia, że można wystawić ocenę… przed pierwszym odsłuchem.
Jakiś czas temu jak grom z jasnego nieba spadła na mnie informacja, że Bob Stanley, członek Saint Etienne, mojego ulubionego zespołu, przygotuje kolejną składankę dla Ace Records. Ta wiadomość była nie tylko dobra, ale spowodowała też, że zacząłem zastanawiać się, co na niej się znajdzie. Bo czego, m.in. po English Weather, Paris in the Spring i State of the Union – The American Dream in Crisis, będzie można się spodziewać?
Czytaj dalej „Jak raz jeszcze sprzedać to samo?”
Wejście w nowy etap może być naprawdę udane.
Dzisiaj urodziny mają m.in. Brother Ali i MC Trouble, pierwsza raperka podpisana w Motown Records. Podobno 30 lipca 1996 roku na rynku pojawił się też singiel The Pharcyde „She Said”, ale brałbym na to poprawkę – nie mam pewnego źródła. Dziś będzie jednak o czymś innym – krótko o czwartej płycie A Tribe Called Quest Beats, Rhymes and Life, która swoją premierę miała równo 23 lata temu.
Czytaj dalej „Tego dnia #17: 30 lipca, czyli A Tribe Called Quest się zmienia”