
Kiedy istniał jeszcze rynek singli na CD to ukazywały się właśnie takie perełki. Legendarny numer zna każdy, a jak jest z jego remixem?
Czytaj dalej „O.S.T.R. „Kochana Polsko””
Kiedy istniał jeszcze rynek singli na CD to ukazywały się właśnie takie perełki. Legendarny numer zna każdy, a jak jest z jego remixem?
Czytaj dalej „O.S.T.R. „Kochana Polsko””
Nie do wiary, Ostry wrócił do formy.
Są tu frazesy, ale na szczęście nieinwazyjne. Nie no, szacuneczek.
Czytaj dalej „O.S.T.R. & Hades „HAO2””
Trochę jak z filmami Vegi. Wiesz, czego się spodziewać, więc to dostajesz.
Oczekiwań wobec debiutu Sebastiana Fabijańskiego nie miałem żadnych. Logiczne. Wiedziałem jednak, co mnie może spotkać. Trochę zajawki, masa tandetnych wersów („Śmierdzę filozofią swojej ciężkiej nienawiści / Mam jej potąd, ale biorę ją na cycki”), rap na poziomie nizin YouTube’a. Obiecująco zapowiadały się za to podkłady i muszę przyznać, że pod tym względem jest nieźle.
Czytaj dalej „Sebastian Fabijański „Primityw””
Czas start. Moje ulubione płyty 2019 roku. Na pierwszy ogień idzie druga dziesiątka.
Wstęp do podsumowania tutaj. Wstęp do wstępu (masło maślane) w tym miejscu.
Czytaj dalej „Podsumowanie 2019: miejsca 20 – 11”
Czarny piątek już jutro. Gdzie warto szukać płyt?
Listopad jest pierwszym miesiącem od dawna, naprawdę bardzo dawna, w którym nie kupiłem żadnej płyty. Fakt faktem kilka dni temu kumpel podesłał mi super okazję – The Misadventures of a Middle Man Essy na winylu za 28 zł, ale postanowiłem oszukać system, zamówić album i odebrać go w grudniu. Trzeba kombinować.
Czytaj dalej „Market #12: co na Black Friday?”
Małe spotkanie wielkich ludzi.
Co tu dużo mówić (zwłaszcza pisać) – zachwycony Arhytmogenic to ja nie jestem, o czym wspominałem już gdzieś indziej.
Czytaj dalej „O.S.T.R. & Magiera „Arhytmogenic””
Bleak Output znowu dostępny jest na kasecie. I to wydanej nakładem… Blend Records.
Co tu będę dużo pisał – w sprzedaży pojawiła się kaseta, której… nigdy nie było. Tak, dobrze czytacie. Bleak Output Noona pierwotnie w Polsce miało zostać wydane przez Blend Records. Historia potoczyła się jednak inaczej i debiutancki album warszawskiego producenta został wydany w Holandii przez dRecords, które zresztą bardzo ładnie go opisało. Reszta jest już historią i kolejną piękną kartą Asfaltu ze swoich najlepszych lat.
Czytaj dalej „Noon i jego odnaleziony artefakt”
Poznański raper opowiada o zmianach, singlu z Dziarmą i spotkaniu barvinsky’ego.
Adi Nowak. Chyba nie ma drugiego rapera, który by tak bardzo polaryzował moich znajomych. Jedni cenią go tylko za EP-kę, która doczekała się „asfaltowego” wydania, drudzy za etap od Ćvir w górę. Mało kto na poważnie bierze tak dobry materiał, jakim był (i nadal przecież jest!) VR, który jest na naszej rodzimej scenie unikatem i broni się niemalże pod każdym względem. Na blogu wspominałem o nim tylko raz, konkretnie w podsumowaniu 2016 roku, kiedy to zostawił świetną zwrotkę u Michała Tomasika w „Allergenie”, jeden z albumów recenzowałem na Interii, teraz przyszedł czas na krótką rozmowę.
Czytaj dalej „Adi Nowak: „Kosh” miał być z założenia dość infantylny”
Czy można osiągnąć najwyższą formę dopiero na koniec wakacji? Okazuje się, że tak.
Z Suwalem, jednym z najciekawszych polskich producentów młodego pokolenia, spotkałem się w warszawskiej Miłości w dniu premiery jego kozackiej EP-ki pt. Forma. Porozmawialiśmy m.in. o płycie, kompilacjach Flirtini i planach na przyszłość.
Czytaj dalej „Suwal: Cztery numery to moje 'dzień dobry’”
Ostatnio w moje ręce wpadły dwie pewne polskie płyty. Ich muzyczny poziom jest różny i na dłuższą metę raczej nie zostaną ze mną na dłużej, ale nie oznacza to, że nie będę po nie sięgał na półkę. Wręcz przeciwnie. Kto, jak kto, ale Polacy potrafią dobrze wydawać płyty. Co ciekawe – jedna z nich „była” darmowa.
Czytaj dalej „Jak wydawać płyty? O.S.T.R.o o tym komunikuje Jerzy Milian”