Najbardziej tłusty składnik Kuchni Polskiej.
Nie będę robił za Wojciecha Modesta Amaro, bo mam czym mieszać zupę. Nie mam zamiaru też zbytnio rozpisywać się o Kuchni Polskiej Kuby Knapa i to wcale nie dlatego, że album z Młodym mi się nie podoba. Wręcz przeciwnie – to lepsza wersja zeszłorocznego Końca Końców. Rozkminy bez alkoholu i przy pustej szklance, w której od dawna nic nie było oprócz dna krzyczącego „weź coś nalej”.
Czytaj dalej „Knap Volt Falcon1 „Fundament””
Emeryten party i karki połamane ze starości.
„przegladam tidal a tam nowy lp jungle brothers i rjd2, ktory mamy rok?” – niedawno napisał do mnie Kuba Głogowski. No więc RJD2 odpuszczam, bo ochoty nie miałem i nie mam nadal, ale JB sprawdziłem w zasadzie od ręki i nawet zdarzyło mi się do Keep it Jungle wrócić.
Czytaj dalej „Jungle Brothers „Keep it Jungle””
Raperzy zrelaksowali się aż za bardzo i nie wykorzystali świetnych podkładów.
Nie ukazuje się u nas wiele albumów producenckich, ale znaczną część z nich można zaliczyć do grona co najmniej interesujących. Zwłaszcza tych, w których gospodarz nie pozwala się zdominować raperom i przemawia głównie dobrym beatem i doborem sampli, a obecność DJ-ów jest tylko i wyłącznie dobrym dodatkiem całości. Dokładnie takie jest Hip Hop Relaxations Jig Maggera, które wraz z kawą umila moje niedzielne popołudnie.
Czytaj dalej „Jig Magger „Hip Hop Relaxations””
Jak w prosty sposób można przebić DJ-a Premiera?
Czytaj dalej „Gang Starr „Lovesick (John Waddell Upbeat Mix)””
Cztery sztuki Mixdown do zgarnięcia. Co trzeba zrobić?
Po pierwsze, dokładnie przeczytać, co należy wykonać. Po drugie, nie martwić się, bo zadanie nie będzie wymagające.
Czytaj dalej „Ruszam w drogę, więc rozdam mix Druha Sławka”
Grecki hip-hop z funkiem jak u Pana Kleksa. I flegmatyczny jak Brytole.
Minęło już kilka tygodni od premiery Layers, ale warto o dziele Mr. Collage napisać. Nie jest to najbardziej hip-hopowy album w katalogu nieocenionego Mind the Wax, którego szef – DJ Mysterons – pojawia się i tutaj w „Funky as me”, ale za to oferujący najwięcej muzyki. Bo jest tu miejsce na hołd dla 90’s w „Thrilled”, sporo downtempo w „For Sale” i „Blue Gardenii” oraz trochę bardziej funkowych klimatów w „Instant” i „Cat with a Box”.
Czytaj dalej „Mr. Collage ”Layers””
Lepsza część stołecznego duetu daje nadzieję na dobry solowy album.
Wczesne płyty Małacha z Rufuzem były dla mnie przeraźliwie nudne. Niczym nie wyróżniające się z tłumu wszystkich tych, którzy próbowali być quasi Hemp Gru bez hempu.
Czytaj dalej „Małach „Wrrr””
Sprzedaż płyt spada, kolejne imprezy zostały odwołane. A co z Polish Hip-Hop Festival?
Pojedyncze koncerty, wielkie i niewielkie eventy odpadają. Części z nich na razie nie będzie i nie wiadomo, kiedy ponownie zawitają do terminarza. Sprzedaż kompaktów i winyli leci na łeb na szyję, tracą nawet streamingi (nawet kilka procent w dół), co teraz teoretycznie powinno je jeszcze mocniej promować.
Czytaj dalej „Koronawirus a biznes muzyczny”
Treach, DJ Kay Gee i Vin Rock chyba się nudzą w domu.
Nigdy nie byłem wielkim fanem Naughty By Nature, ale raz na jakiś czas (powiedzmy – raz na cztery lata) lubię sobie puścić ich Poverty’s Paradise. Podobno ich dyskografia nie kończy się na Icons, ale niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto słyszał nowsze rzeczy. Ok, mało śmieszny żart, przejdę więc do rzeczy.
Czytaj dalej „Naughty By Nature „Forgotten Quarantined Archives””
DJ Filthy Rich zaprezentował jeden z najbardziej intrygujących (i udanych!) mixów tego roku.
Wczoraj Q-Tip obchodził 50 urodziny. The Abstract poinformował, że w drodze są jego trzy albumy – AlGoRhythms, RIOTDIARIES i zapowiadany od lat The Last Zulu. Pożyjemy, zobaczymy, ja natomiast zacząłem zastanawiać się, czy bardziej doceniam go jako rapera czy producenta. Wrzuciłem na Facebooka taki oto wpis:
Czytaj dalej „„Return Of The Abstract”, czyli Q-Tip i Pete Rock razem”