Hubert Tas z całą swoją twórczością w jednym miejscu.
Dobra to płyta. Przyznam jednak, że początkowo sprawiła mi straszny problem. Coś mi nie grało w tych kompozycjach, ale dałem kilka szans i z każdym kolejnym odsłuchem jest coraz lepiej. I to dużo, bo kolejne sesje odkrywają przede mną coś nowego.
Czytaj dalej „Hubert Tas „Unfinished””Sny Podróżnika to idealny materiał dla producentów hip-hopowych.
Sny Podróżnika to idealny materiał dla producentów hip-hopowych.
Czytaj dalej „Zbigniew Wodecki „Sny podróżnika””
„Paru chłopaków, wykrusza się nam ekipa”. I szkoda, że Psychopads nie zostali sami na placu boju.
„Paru chłopaków, wykrusza się nam ekipa”. I szkoda, że Psychopads nie zostali sami na placu boju. Czytaj dalej „Psychopads „Black Box 2””
Emapea znowu uderza. I dobrze, bo Jazzy Tape to jeden z najlepszych tegorocznych beat tape’ów.
Emapea znowu uderza. I dobrze, bo Jazzy Tape to jeden z najlepszych tegorocznych beat tape’ów. Czytaj dalej „Emapea „Jazzy Tape””
Syd, nowa płyta Moo Latte, niespodziewanie dystansuje nie tylko rodzimą konkurencję.
Syd, nowa płyta Moo Latte, niespodziewanie dystansuje nie tylko rodzimą konkurencję. Czytaj dalej „Moo Latte „Syd””
Szkoda, że tak późno Charles Bradley pokazał się światu.
Szkoda, że tak późno Charles Bradley pokazał się światu.
Czytaj dalej „Charles Bradley „Black Velvet””
Black Eyed Peas w końcu postanowili się ogarnąć i wziąć za siebie. Kilkanaście lat za późno.
Czytaj dalej „Black Eyed Peas „Masters of The Sun Vol. 1””
Nie chce mi się ponownie wysilać, więc poszedłem na łatwiznę.
Zarymuję na samym początku – do Chleba i Miodu wróciłem znowu. Oczywiście kupiłem sobie kompakt, który kręci się w moim odtwarzaczu dość regularnie (jak coś to zapalniczka jeszcze nie była używana), ale postanowiłem wrzucić album na iTunes. Dzięki temu mogę dać te cholerne gwiazdki.
Czytaj dalej „Kaz Bałagane „Chleb i Miód””
Ten tekst początkowo w ogóle nie miał być recenzją, ale WeGrowWax mnie do tego zmusiło. Takie rzeczy na wiosnę? No ludzie. Czytaj dalej „Printempo „Dismantled Vision””
Dobrego jazz rapu nigdy za wiele, a zwłaszcza w tak zaskakującym wykonaniu kolesia, który pozamiatał pewien „konkurs”.
Szkoda tylko, że takiej muzyki niewielu w Polsce w ogóle szuka…
