Treach, DJ Kay Gee i Vin Rock chyba się nudzą w domu.
Nigdy nie byłem wielkim fanem Naughty By Nature, ale raz na jakiś czas (powiedzmy – raz na cztery lata) lubię sobie puścić ich Poverty’s Paradise. Podobno ich dyskografia nie kończy się na Icons, ale niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto słyszał nowsze rzeczy. Ok, mało śmieszny żart, przejdę więc do rzeczy.
Czytaj dalej „Naughty By Nature „Forgotten Quarantined Archives””
DJ Filthy Rich zaprezentował jeden z najbardziej intrygujących (i udanych!) mixów tego roku.
Wczoraj Q-Tip obchodził 50 urodziny. The Abstract poinformował, że w drodze są jego trzy albumy – AlGoRhythms, RIOTDIARIES i zapowiadany od lat The Last Zulu. Pożyjemy, zobaczymy, ja natomiast zacząłem zastanawiać się, czy bardziej doceniam go jako rapera czy producenta. Wrzuciłem na Facebooka taki oto wpis:
Czytaj dalej „„Return Of The Abstract”, czyli Q-Tip i Pete Rock razem”
DJ Loopfella zabiera w podróż z klasycznym rapem.
Takich mixów nigdy za wiele. Wykonawcy znani, numery już nie zawsze, a nawet jeśli kiedyś przeleciały na płytach bądź spotifajowych playlistach, to nie odnotowało się faktu, że w ogóle były grane.
Czytaj dalej „Radom też ma swoje flava. Undeground flava”
Magda Gessler powinna być zadowolona. Składników dużo, jakość też wysoka.
2019 rok w wykonaniu Kuby Knapa był, ekhm, wyjątkowo płodny. Sześć wydanych albumów, i lepszych, jak Damarade, i gorszych, jak przeraźliwie nudne Na Rejonie Na Patencie, kwalifikuje się na rekord naszego kraju. Ale, ale… Raper przygotował materiał, który spina klamrą ostatnie trzy lata jego wojaży i nagrywek. Dwupłytowy…
Czytaj dalej „Dwie płyty Kuby Knapa. „Kuchnia Polska” nadchodzi”
Coś cicho o powrocie jednej z legend naszego rapu.
Nie to, żebym był wielkim fanem Wigora, ale warto jednak napisać, że lider Mor W.A. wraca. I z solówką, która ukaże się już w maju (chociaż biorę na to poprawkę, wiadomo, wirus), i z zaginionym numerem nagranym z Trojakiem. Skupię się na tym drugim, bo kawałek jest naprawdę bardzo dobry.
Czytaj dalej „Wigor w nieznanym utworze z Trojakiem”
Najlepszy polski instrumentalny hip-hop ostatnich miesięcy? Oto mój faworyt.
Zaskakująco cicho jest o tej produkcji Amatowsky’ego, ale mam nadzieję, że to się zmieni, kiedy Backpack Melodies pojawi się na fizyku. A ten na naszej planecie wyląduje jeszcze w marcu w limitowanym do 300 sztuk digipaku. Radzę śledzić profil producenta, gdzie znajdziecie więcej szczegółów.
Czytaj dalej „Amatowsky „Backpack Melodies””
Autor jednego z najlepszych mixów ostatnich miesięcy. O Mixdown po prostu trzeba było pogadać.
DJ, radiowiec, dziennikarz, audiofil. Druh Sławek to żywa legenda, prawdopodobnie najważniejszy promotor hip-hopu w jego pionierskich czasach w Polsce. Od początku lat 90. popularyzuje klasyczny i niezależny rap, a także funk.
Czytaj dalej „Druh Sławek: Chodzi za mną mix mocno jazzującego hip-hopu”
Oto on. Finałowy odcinek pierwszego sezonu.
Z chęcią byśmy pogadali o amerykańskim rapie, ale nie ma za bardzo o czym, zwłaszcza że ja fanem Denzela Curry’ego i Kenny’ego Beatsa nie jestem, a Kuba narzeka na nowego Royce’a Da 5’9. Musimy więc zostać w Polsce, więc na pierwszy ogień idą m.in. Słoń i Dope D.O.D., O.S.T.R., Zeus.
Czytaj dalej „Rap na chacie #20: czy O.S.T.R. ma w sobie gniew?”
Wracamy do omawiania płyt. Dzisiaj Mata, Dwa Sławy, Białas i single Quebonafide.
Tym razem na pierwszy ogień idą najgłośniejsze polskie produkcje z pierwszych tygodni tego roku, a także single rapera, w których więcej jest kalkulacji niż jakości.
Czytaj dalej „Rap na chacie #19: Patointeligentne pokolenie X2”
Nienawidzisz mnie? To fajnie.
Nie rozumiem, dlaczego tak wielu hejtuje H8 (#masło maślane). Ja tam jestem fanem, jaram się strasznie i to jest właśnie taki Białas, którego chce słuchać. Życzę mu jak najlepiej oczywiście, ale ta szczerość, gniew i żalów tak gorzkich jak czekolady Wedla to jest właśnie to.
Czytaj dalej „Białas „H8””