
Ponad pół godziny pełnokrwistego, klasycznego hip-hopu z Pomorza bez nadęcia i moralizatorstwa. Doceniam i oczekuję, że zrobicie to samo.
Czytaj dalej „Destylat „Może””
Ponad pół godziny pełnokrwistego, klasycznego hip-hopu z Pomorza bez nadęcia i moralizatorstwa. Doceniam i oczekuję, że zrobicie to samo.
Czytaj dalej „Destylat „Może””
Jedna z najsolidniejszych epek zeszłego roku oferuje to, co najważniejsze. Rap. I jeszcze lepsze beaty, które mocniej podkręcają DJ-e.
Czytaj dalej „Chlorian / Czez „CeKwadrat EP””
Trzeba to przyznać. Takich rzeczy w zasadzie się u nas nie spotyka, a jeśli już są, to gniją głęboko w podziemiu. Dlatego Markowego wyciągam.
Czytaj dalej „Markowy „Mixtape na markowych bitach vol. 1””
Może i ta okładka jest okropna, ale na szczęście to, co w środku wynagradza wszystko. Krótko, treściwie, najntisowo.
Czytaj dalej „Sensi / Bartek Koko „Stare białe kicksy””
Tytuł płyty wprowadza w błąd. Takie rzeczy słyszeliście setki razy, więc czy warto sięgnąć po nowe wydawnictwo spod szyldu Mind the Wax?
Czytaj dalej „Destruct „The Best You Never Heard””
Na podwórko Braku Kultury zaglądam regularnie, ale takich cwaniaków wpadających z wizytą się nie spodziewałem.
Czytaj dalej „Bartek Koko „Beskid” / Mada „Nihil novi””
Nie ma rapu bez follow-upów, więc duet robi tribute dla starej i nowej szkoły na ciepłym, organicznym podkładzie.
Czytaj dalej „Spajku/Dziunek „Po pierwsze Preemo””
Groove, vibe, chillout, szalejące bębny i wiele, naprawdę wiele innych dobrych rzeczy. A to wszystko na jednej płycie.
Czytaj dalej „Emapea „Bees, Trees and Flowers””
Jeśli mam utożsamiać się z jakąś płytą mając trójkę z przodu, to chyba muszę się umówić z Konarskim na piwo.
Czytaj dalej „Konarski „Kryzys wieku średniego EP””
Czwarty album KRS-One’a to afrocentryczny wykład, który okrutnie się zestarzał. Grunt, że nie w treści.
Czytaj dalej „Boogie Down Productions „Edutainment””