Można spędzić kilka takich samych wieczorów z rzędu i nie robić sobie z tego większego problemu. Pojawia się natomiast inny. Taki, którego nikt normalny nie mógłby się spodziewać, bo jak można nazwać normalnym kogoś, dla którego pieniądze przy wydaniu na płyty nie są najważniejsze. Dwukrotnie wydawane pieniądze na to samo, o. Czytaj dalej „Moodymann „DJ-Kicks””
To, że polska scena jest do bólu nudna chyba przekonywać nie muszę, no chyba że kogoś pasjonują historie rodem z „Życia na Gorąco”, no bo jak można nazwać ostatnie rewelacje dotyczące niejakiego Sentino i jemu podobnych, ekhm, artystów. Zdarzają się jednak perełki, o których się nie mówi. Szkoda. Czytaj dalej „DJ Dobry Kick & Decó „Funky Fachowcy””
Tak rzadko się pisze i mówi o Polakach wydających swoje albumy w zagranicznych labelach. Owszem, może i nie są to wielkie oficyny, ale takie, które swoim katalogiem trafiają do odbiorcy, który zawsze kupi ich muzykę. Nie inaczej jest z Cold Busted. Czytaj dalej „Emapea „Seeds, Roots & Fruits””
Miałem kiedyś o wiele więcej kolegów. Teraz zostali już tylko tacy, których zawsze chciałem mieć, a znając życie jeszcze spotkam na swoje ścieżce sporo wartościowych osób. Mam dla was sporo opowieści z tym związanych. Czytaj dalej „Classified „Greatful””
„Więc napiszę o miłości kolejny song / To jest taki numer, taki joint… / Ty słuchasz, a ja mówię jak sam nie wiem co / Ważne, że interpretujesz bardzo dobrze to”. Czytaj dalej „Zeus „Jest Super””
Już od dawna mam problem z Te-Trisem i baaardzo sceptycznie podchodziłem do Definitywnie. Moje obawy okazały się jak najbardziej słuszne. Adamie… Czytaj dalej „Te-Tris „Definitywnie””
Mixtape Prosto Cztery. Banalna nazwa? Może i tak, ale przecież było to już przerabiane wcześniej i nikt nie miał obiekcji, nie inaczej powinno być teraz. Nie wiem jak u was, ale ja w końcu mogę powiedzieć, że jest to w końcu „mixtape”, który jest słuchalny przez osiedlowe ziomalstwo, starbaksową hipsteriadę oraz wykładowców uniwersyteckich.
Czytaj dalej „VA „Prosto Mixtape Cztery””
Okładka może być trochę niejednoznaczna, bo tak naprawdę z czym my na Blunted Album będziemy obcować? Bardziej ze słoneczną i zadymioną Kalifornią czy może z powoli upadającym Detroit cały czas tęskniącym za J Dillą? Takie proste pytanie, a odpowiedź paradoksalnie bardzo trudna.
Zostawiając ten dylemat na później – warto jednak zacząć od jednej z kluczowych rzeczy. Weźcie pod uwagę, że ktokolwiek by nie robił zestawienia najlepszych polskich producentów to trochę głupio by poczynił, gdyby pominął Metro. Hecą jest jednak to, że wcale nie jest wykluczone, że kolo z Brzegu by się do takiej listy… najzwyczajniej w świecie nie załapał.
Czytaj dalej „Metro „Blunted Album””
I jak? Można? Owszem. Superlativez miewa różne strzały, ale tym razem jest najkonkretniej z wszystkich. Bez rykoszetu, ale tak, że zaskoczenia są dwa. Muzyczne i… środowiskowe. Czytaj dalej „BZN „Reditum””
Recenzowanie czy opisywanie mixów to jedna z najbardziej niewdzięcznych rzeczy, jakie kiedykolwiek mogły mi się przydarzyć. Co można napisać więcej, aniżeli to, że host ma (nie)dobry gust? Czytaj dalej „DJ Luter One „Mixdisc Vol. 2””
